திலீபனுக்குச் சிலைவைத்து அடையாள அரசியலைக் கட்சிசார் /அமைப்புசார் நலன்களாக முன்னெடுக்கின்றன . சிலை அகற்றல் என்ற அரசியலுக்குள் மக்களைச் சிக்கவைத்து…

 அறிஞர் உதயகுமார் அபிமனசிங்கம் (Thanam Vettivelu ) அவர்களின் கேள்வி, இலங்கையின் தற்போதைய அரசியல் சூழலில் மிக முக்கியமான ஒன்றை எழுப்புகிறது. சிங்கள தேரவாத பெளத்த ஆதிக்கம், சர்வதேச ஆதரவு மற்றும்,  தமிழ் அரசியலின் எதிர்காலம் பற்றிய உங்கள் கேள்விகளுக்கு, அவ்வளவு எளிதாகப் பதில் அளிக்க முடியாது. இருந்தும் , ஓர் மார்க்சிய மாணவன் இந்தச் சிக்கலைத் தேசிய இன விடுதலை என்ற பெயரில் மட்டுமே புரிந்து கொள்ள முடியும் . மற்றும்படி, சோசலிச சமூதாயக் கட்டுமானத்துக்கு எதிரான திசையில் நான் பயணிப்பதில் முடியும் . 

//நல்லது. சிங்கள தேரவாத பௌத்தர்கள் இலங்கையின் சகல பகுதிகளிலும் தமது ஆதிக்க நிலை நாட்டுகையைப் பல்வேறு கொள்கைத் திட்டங்கள் மூலம் தொடர்ந்தும் விஸ்தரிக்கும் நிலை காணப்படமேயானால், நீங்கள் குறிப்பிடும் தீா்வுத் திட்டத்தினை நீண்ட காலச் செயற்பாடுகள் மூலம் நடைமுறைப்படுத்தச் சாத்தியங்கள் இருக்குமா? சர்வதேசம் இதனை ஆதரித்துச் செயற்படுமா? இந்த நிலையில், தமிழரது அரசியல் எப்படியானதாக அமையவேண்டும்?// —உதயகுமார் அபிமனசிங்கம் 

இலங்கையின் தேரவாதப் பெளத்தம் குறித்து கடந்த காலத்தில் உங்களைவிட எவரும் தர்க்க பூர்வமாக எழுதவில்லை . இருத்தும் இது சார்ந்த கேள்வியை என்னடமும் கேட்டு வைத்துள்ளீர்கள் . ஆசானே . நானோ , கடந்த 40 ஆண்டுகளாக பெளத்தம் குறித்த மார்க்சியப் பார்வைக்குள் என்னை உட்படுத்தியவன் . அதனால் , தேரவாதப் பெளத்தமானது இலங்கைமக்கள்மீது மாபெரும் கருத்தியல் ஆதிக்கமாக  அனைத்தையும் நிறுவுகிறது . இது , சிங்கள மக்களின் சமூக உளவியலில் ஏற்படுத்தியுள்ள கருத்தியல் கட்டமைப்பு மிகப் பயங்கரமானது. 

சிங்களப் பேரினவாதத்துக்குத் தலைமை தாங்கும் சிங்களத் தேசிய மூலதனத்துக்குப் பதிலாக 

சிங்கள தேரவாத பெளத்தமே சிங்களப் பேரினவாதத்  தேசியவாதத்துக்குத் தலைமை தாங்குகிறது . இது, அடிப்படையில் மார்க்சியக் கல்விக்கு நேரெதிரான பார்வை . ஆனால், உண்மையில் இதுதாம் உண்மை . அதனால் , இலங்கையின் தேரவாதப் பெளத்தமானது தன்னை செளனிசக் குணாம்சத்துக்குள் திணித்து ஆதிக்கமாக சிங்கள அரசஜந்திரத்தால் காக்கப்படுகிறது .இந்ததிலையில் , தேரவாதப் பெளத்தம் இலங்கையின் அரசியலில் தொடர்ந்து ஒரு சக்திவாய்ந்த சக்தியாகவே உள்ளது.புதிய இடதுசாரிவகைப்பட்ட /இடதுசாரி லிபிரல் NPP அரசாங்கம் ஆட்சிக்கு வந்த பிறகு, தேசியவாத உணர்வுகள் சற்று தணிந்ததாகத் தோன்றினாலும், அவை மீண்டும் , பல்வேறு வடிவங்களில் தலைதூக்கத் தொடங்கியுள்ளன. எடுத்துக்காட்டாக, திருகோணமலையில் புத்தர் சிலை நிறுவப்பட்ட சம்பவம், அரசாங்கம் தனது ஆரம்ப நிலைப்பாட்டை மாற்றிக்கொள்ள வைத்தது. இது சிங்கள பெளத்த உணர்வுகளுக்கு அரசாங்கம் எவ்வளவு உணர்திறன் கொண்டது என்பதைக் காட்டுகிறது. மேலும், கலகொட அத்தே ஞானசார தேரர் போன்ற அதி-தீவிரவாத பெளத்த தேசியவாதத் தலைவர்கள் தொடர்ந்து அரசியல் செல்வாக்கைக் கொண்டுள்ளனர்.

சர்வதேச அளவில், குறிப்பாக ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவையில் (UNHRC), இலங்கை மீது அழுத்தம் கொடுக்கப்படுகிறது. 2025’ ஆம் ஆண்டு அக்டோபரில், வடக்குக் கிழக்கு மாகாணங்களில் மாகாண சபைத் தேர்தல்களை நடத்துமாறு இலங்கைக்கு அழுத்தம் கொடுக்கும் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது. இருப்பினும், இந்தத் தீர்மானங்கள் பெரும்பாலும் "பல் இல்லாத புலி" என்று விமர்சிக்கப்படுகின்றன, ஏனெனில், அவற்றைச் செயல்படுத்துவதில் கடுமையான வழிமுறைகள் எதுவும் இல்லை.சும்மா தாமசு வேலை ! 

முக்கியமாக, இந்தியாவின் நிலைப்பாடு மட்டுமே குறிப்பிடத்தக்கது. 

தென்னாசியப் பிராந்தியத்தில் இந்தியாவின் செல்வாக்குக்கு உட்பட்ட தேசமே இலங்கை . எனவே , இந்தியா தொடர்ந்து மாகாண சபைத் தேர்தல்களை நடத்த வலியுறுத்தி வருகிறது, ஆனால்,  தற்போதைய சூழலில் கூட்டாட்சி முறைக்கு இலங்கையில் போதிய ஆதரவு இல்லை என்பதை உணர்ந்து, அது நடைமுறைக்கு மாறாக "ஸ்திரத்தன்மைக்கு" முன்னுரிமை அளிக்கத் தொடங்கியுள்ளது. எனவே, சர்வதேச ஆதரவு என்பது அழுத்தம் கொடுக்கும் அளவிற்கே இருக்குமே தவிர, அது உடனடியாக ஒரு தீர்வைக் கொண்டுவரும் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது.

இந்தச் சூழலில், நம் தரப்புத் தமிழ் அரசியல் தலைமைத்துவம் பல முனைகளில் செயல்பட வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளது என்பதைக்கூட இந்தத் தமிழ்த் தரப்பு புரிந்ததாக இல்லை ! சும்மா , திலீபனுக்குச் சிலைவைத்து அடையாள அரசியலைக் கட்சிசார் /அமைப்புசார் நலன்களாக முன்னெடுக்கின்றன . சிலை அகற்றல் என்ற அரசியலுக்குள் மக்களைச் சிக்கவைத்து அதே, இனவாத அரசியலிற் குளிர்காய முனையும் தமிழ்த்தரப்புக் கட்சி/குழுசார் அரசியல் தமிழ்மக்களுக்கான சாவு மணி அடிப்பவை . 

தமிழர்கள் கூட்டு அரசியல் சார்ந்து ஓர் சக்தியா எழுந்துவிட வேண்டிய தருணம் இது. ஆனால், ஐக்கிய தமிழ் விடுதலைக் கூட்டமைப்பு (ITAK), ஜனநாயக தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு (DTNA) உள்ளிட்ட கட்சிகள் இணைந்து, அதிகாரப் பரவலாக்கத்தை எதிர்த்து கூட்டு பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கியுள்ளன. மேலும், ஆறு கட்சிகள் அடங்கிய ஒரு பொதுவான அரசியல் மேடை பொதுவரங்கில் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது, இது தமிழ் பேசும் மக்களின் பிரதிநிதித்துவத்தை ஒருங்கிணைக்க முயல்கிறது, என்று பார்க்கலாமா? 

 இதைவிடத் தமிழ்க் கட்சிகள் இந்தியாவின் ஆதரவை நாடுகின்றன, குறிப்பாக , 13’வது திருத்தத்தை முழுமையாக நடைமுறைப்படுத்துமாறு வலியுறுத்துகின்றன. அதே நேரத்தில், தமிழ் புலம்பெயர்ந்தோர் அமைப்புகளும், சர்வதேச மனித உரிமை அமைப்புகளும் இலங்கை மீது தொடர்ந்து அழுத்தம் கொடுத்து வருகின்றன.தமிழ்க் கட்சிகளின் முக்கிய கோரிக்கையாக கூட்டாட்சி அமைப்பு தொடர்கிறது. "பிரிக்க முடியாத ஒரு நாட்டிற்குள் அதிகபட்ச அதிகாரப் பரவலாக்கம்" என்ற அவர்களின் நிலைப்பாடு, அரசியலமைப்பு ரீதியாக உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று அவர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.

சுருக்கமாக, சிங்கள பெளத்த தேசியவாதத்தின் வலுவான ஆதிக்கம், சர்வதேச ஆதரவின் வரம்புகள் மற்றும் , தமிழ் அரசியலின் உள் ஒற்றுமைக்கான முயற்சிகள் ஆகியவை இலங்கையின் எதிர்காலத்தை தீர்மானிக்கும் முக்கிய காரணிகளாகும். தமிழ் அரசியல், கூட்டு நடவடிக்கை மற்றும் , சர்வதேச இராஜதந்திரத்தை பயன்படுத்தி, கூட்டாட்சி கோரிக்கையை தொடர்ந்து முன்னெடுத்துச் செல்வது அவசியமாகும், என்பதே என் கோரிக்கை . இதுவொரு முன் நிபந்தனை நகர்வு —அவ்வளவுமாம் !

—ப.வி.ஶ்ரீரங்கன் 

27.09.2026