அகதி!

மானுட நேசிப்பும்,'நான்' சாகடித்தலும்-மனித உறவுகளும். மீண்டுமொருமுறை இந்த முறைமையிலான பண்டுதொட்டுப் பேசப்படும்- மொழிவழி செயற்படும் அதிகாரத்துவ,ஆணவ ஆதிக்க உளவியல் குறித்வொரு குறிப்பு அவசிமாக இருக்கிறது.திரு. தமிழ்வாணன் அவர்களது மடலுக்கான விளக்கமாகவும்-எம்மீதான கேள்விக்குமான பதிலீடாவும்,எதிர்வினையாகவும் இந்தக் குறிப்பை வளர்த்துக்கொள்வது எமது தவிர்க்கமுடியாத வினையாக இருக்கிறது! காலாகாலமாக மரபுவழிப் புரிதற்பாட்டினது உளவியற் பரப்பிலிருந்து முற்று முழுதாகி விட்டு விடுதலையாகும் ஒரு மனிதருக்கும் -அதன் வழி இதுவரை செயற்பட்டுவரும் எழுத்து வடிவத்துக்கும் மதிப்பீடாக எந்த வொரு சாத்தியப்பரப்பையும் இதனுள் நிறுவாது-இது முற்றுமுழுதானவொரு உளப்பரிமாற்றமாகவும் நட்பினது ஆகக்கூடிய தோழமையை உறுதிப்படுத்துவதற்கான முனைவாகவும் இருந்தால் அதுவே எமது தோழமையினது வெற்றியாகும். திரு.தமிழ்வாணன் அவர்கள் கேட்கின்றார்:'மேலும் நீங்கள் உங்கள் பதிலில் நாங்கள் நாங்கள் என ஒரு பக்கமாக ஒரு அணியின் பிரதிநிதியாக பதில் அளித்துள்ளீர்கள். அது தவறுதலாக ஏற்பட்டது என நான் நினைக்கிறேன். அப்படியில்லாவிட்டால் அந்த அணி எது என நான்...

தமிழ்ச்சிறுமியும் நியூஸ்லாந்தும்,நாடுகடத்தலும் -பாலியல் வல்லுறவும் தமிழ்ச்சமுதாயமும். 'நொந்துகொள்வதும்,புரிந்துகொள்வதும்.' Hier fremd geblieben dort fremd geworden Vielleicht sollten wir ein land suchen einen Staat gruenden fuer alle die irgenwo irgenwie Fremde sind. -Hans-Herbert Dreiske, Dueseldorf,im August 1984 இங்கே அந்நியராய் இருந்தோம் அங்கே அந்நியராக்கப்பட்டோம் எனினும் , நாம் ஒரு வனாந்திரத்தைத் தேடி ஒரு நாட்டை உருவாக்குவோம் எங்கெங்கு எப்படியெப்படியோ அந்நியர்களாகிய அனைவருக்குமாக .) உலகமெல்லாம் இடர் படும் மானிடர்களுக்காக - அகதிகளாகி அலையும் எமக்காக ஜேர்மனியக் கவி தன்னால் முடிந்ததைச் சொல்கிறான் . இன்றைய இந்த இரு ( ள்சூழ்ந்த நிலையை நாம் உணர்வுபூர்வமாகக் கருதிக்கொள்ள முனையும்போது நமக்கு முன் வாழ்ந்தவர்களை எண்ணிப் பார்க்கும்படி நேர்கிறது , லியோ ரொக்ஸ்சி Leo Trotzki):" Someone who wishes a quiet life would have done better not to be born in the twentieth Century" என்று கூறியது ஞாபகத்திற்கு வருகிறது . சரிதாம் ! ஆனால் நாம் பிறந்துவிட்டோம் . இது எமது தப்பா ? இல்லை...

சுனாமியைச் சொல்லி... பூவேந்தும் கரங்களின்று புண்ணாகிப் போக ஆயுதத்தை அரவணைக்கும் அதன் உயரமற்ற சிறுசு, தும்பி பிடிக்கவெண்ணும் மூளை கபாலம் பிளந்து வெளிக்கிளம்ப மல்லாந்து படுத்துவிடும் மழலை கோடி ஈராக்,அவுக்கான்,சூடானென்ன -உலகெங்கும்தாம்! அண்ணாந்து பார்த்து அடியெடுத்தோட அகல விரிந்து அறுத்துவிடும் அணுப்பிழம்பு விழித்தபடி மண்புணரும் துண்டுபட்ட சிரசு பல இல்லாத மருந்தால் இதயம் தொலைந்து கொத்துக் கொத்தாய் மடியும் பாலகர்கள் முன் மருத்துவர்கள் கை விரித்துக் கண்ணீர் மல்கி... பொருட்தடை , செய்கைமுறைக் காப்பு, செயற்கையான பற்றாக்குறை, கடலினில் கொட்டி கச்சிதமாகக் காரிமாற்றும் சந்தை வல்ல பல வர்த்தகப் பேய்களினால் வாடி வதங்கி வாழும் பல பச்சைமண்கள் மாண்டுவிடும் உலகெங்கும் நில்லாது சதிராடும் பெருமூலதனப் பேய்களினால் நித்தமொரு சாவு வரும் இடம் வலமிழந்து இயற்கைவேறு சுனாமியின சும்மா வந்து சோகமதை சொல்லிச் செல்ல இலட்சோபலெட்சம் உயிர்களதன் கூலியாக இத்தனைக்கும் மத்தியில் எதன்பொருட்டு இவர் பின்னால் ஓடுமிந்த மக்கள் குழாம்? குரல்வளையைத் தறித்துவிட்டு குடிப்பதற்கு கோலாவும் உண்பதற்கு கம்பேக்கரும் பார்ப்பதற்கு சி.என்.என்...

தொப்புள் கொடி! ப.வி.ஸ்ரீரங்கன் கனவுகளின் எச்சமாக சோகம் கப்பிய மங்கலான நினைவுகளினது நிழல்கள் தேகமெங்கும் தன் இருள் படர்ந்த விரல்களைப் பரப்பியபடி அன்னை! அடுப்பினில் புகையும் தென்னம் பாளையும் , அதனருகினில் வேகும் அந்த அற்புத உயிரும் மப்புக் கரைந்த மந்தாரமாய் வெறுமையின் நீண்ட கரங்கள் பிடரியைத் தடவ உணர்வினது சூனிய வெளியில் அந்தரத்தில் தொங்கும் அன்னை, நொண்டிக்காகமும் சொண்டுக்கிளியும் நொந்து போக வைக்கும் நெருங்கிய தோழமையின் இழப்பாய் நெஞ்சத்து மூலையில் மோதியபடி கனவுகளைக் கருக்கிய பனிக்காலக் காற்றின் ஓலம் கற்சுவரின் மோறையில் அறைந்து காலத்தில் அமிழ்ந்தது எழுந்து சென்று பார்த்திட கால்களை அசைக்க முதுகினது பின்புறமிருந்து மோதிய அதிகாரத் திமிர் இரும்புச் சுவராய் நேரம் நெருங்குகிறது! ஒர கால அவகாசம் கோவணம் கழன்ற கதையாக மோப்பம் கொண்ட வெறி நாயோ வெல்வதற்குத் தயாராகும் கோபுரத்து உச்சியில் தவமிருந்த கொக்கு பறப்பதற்கு இறக்கை விரிக்கும் இங்கு காத்துக்கிடக்குமிந்த நடை பிணம் கஞ்சல் பொறுக்கியபடி அன்னையின் மடியும் அவித்துண்ணும் பனங்கிழங்கும் அற்புதமான நிகழ்வாகிப் போச்சு! தெருவோர வேப்பமரமும் வைரவ சூலமும் முற்றத்த...

சுனாமியும்,நிதியுதவியும் உலக நாடுகள் கூறும் மனிதாயமும்- மக்களாண்மை நோக்கிய தேடலும் -ப.வி.ஸ்ரீரங்கன் இன்றிருக்கும் முறைமைகளுக்குள்ளிருந்து எவ்வித எதிர்பார்ப்புகள் உயிர்வாழ்வதற்கான மனவூக்கமாக இருக்கமுடியும்? ஒருகணமாயினும் உறங்காத பொதுப்படையான குவிப்புறுதியூக்கச் சமுதாயத்தில் இஃதொரு வாய்பாட்டுச் சொல்லாகவன்றி வேறென்னவாகவிருக்க முடியும்? நமது கனவுகளெல்லாம் இன்றையவுலக நடப்புகளையெல்லாம் பதிவுக்குள்ளாக்கிவிட்டு 'செத்தனே சிவனே'கதையல்ல. பொறுப்புணர்வுள்ள மனித இனமாக மலர்வதற்காக, மகத்தான காரியமாற்றும் பணி இவ்வுலக மக்களாகிய நமக்குண்டு! இந் நோக்குள் பல்முனைப்புடைய உயிராதாரமிக்க உழைப்புண்டு, மறுப்பதற்கில்லை. இதன் தாத்பரியம் நமது கடப்பாட்டு முறைமைக்குள் ஆதிக்கவுணர்வை பொருள்சார்ந்து வெளிப்படுத்துமாயினும் அதனது புரிதற்பாடு இந்த விசத்தைப் பின் தள்ளி மனிதாயத்தேவைகளை முதன்மைப்படுத்துமிடத்து அதுவேயொரு வெகுஜனத்தன்மைமிக்க அணிதிரட்டலுக்கான பொதுமைப் பண்பைக் கொண்டு வரலாம் . தவிர்க்கக்கூடிய - தனிநபர்வாத முறைமையை வழிபடாதவொரு மக்கட்டொகை இப்போதும் நமது சமுதாயத்தில் இருக்கின்றது.இந்தச் சு10ழலே நமது கனவுகளுக்கா...

அச்சமும் அவலமும் அவரவர்க்கு வந்தால் அன்புக் குழந்தைகளே! நம்பிக்கை தரும் எந்த அழகிய வார்த்தைகளும் என்னிடமில்லை, கவித்துவமற்ற மொழியூடு வாழ்வின் கரடுமுரடான பகுதிகளை வழக்கொழிந்த வார்த்தைகளாய் கொட்டுவதைத் தவிர நீண்ட சோகம் கப்பிய எதிர்காலத்தைப் போக்கி ஒளிமிக்க நம்பிக்கையை கொணர்வதற்கு எம்மிடம் எந்த மந்திரமுமில்லை இரண்டும் கெட்டான் பொழுதுகளை மெல்ல விரட்டி பொழுது புலர்வதற்குள் ஒரு அழகிய தீவை உங்கள் முன் சமர்ப்பிக்க முடியவில்லை நீங்கள் கிரகணத்தின் மெல்லலுக்குள் நீண்ட நாட்களாகச் சிக்கியுள்ளீர்கள் முகட்டு உச்சியில் குண்டொலிகளையும் தரைகளில் மோதும் அபாயகரமான மரணத்தையும் செவிகளால் கேட்கிறீர்கள் நெருப்பில் வேகும் தும்பிகளின் மரிப்பையும் குளிரில் கூனிக் குறுகும் காக்கையின் அச்சத்தையும் என் செவிகளினூடாகவும் கேட்கிறேன் கண்கள் விரிகிறது அவற்றைப் பார்த்துவிட, எதிர்த்து தாக்குவதற்கு, வெறுமை! ஓலமும் எங்கோ நெடும் தொலைவில் பரிகாசிகின்ற இதழ்களிலிருந்து மெல்லிய 'ச்சீ' ஒலி இந்த உலகத்தின் அனைத்து மூலையிலும் சாவினது நிழல் விழுந்து கிடக்கிறது அதனது நீண்ட விரல்கள் எனதருகில் புதையும்படி எப்படி இந்தக் குழந்தைப்...