அகதி!

இ ந்த நிமிடத்தில் ரீ.ஆர்.ரீ வானொலியில் இடம்பெறும் சங்கமத்தை கேட்கிறேன்.அதுள், ஒரு பாடல்: ஈழம் தாங்குமோ...ஞாலம் உணர்ந்திடுமோ... என்று எமது துயரத்தை நினைந்துருகும் பாடல்.எனது உணர்வுகள் அஞ்சலியாகத் தோழர் இரயாகரனூடக தத்துவார்த்த முறையில் வந்துள்ளது .அவர் எமது கையறு நிலையிலும் சளைக்காது எழுதுகிறார். என்னால் முடியவில்லை! புலிகளின் தலைமையை நயவஞ்சகமாகச் சரணடையவைத்துக் கொன்றவர்கள் நமக்குள்ளேயே மீளவும் சதி அரசியலை முன்னெடுக்கின்றார்கள். இந்திய-உலக நலன்கள்,பொருளாதாரக் கனவுகள்,புவிசார் இராணுவத் தந்திரோபாயங்கள் ஈழத்தில் தோன்றிய இயக்கங்களை வலுவாகச் சிதைத்துச் சின்னாபின்னமாக்கியது.இத்தகைய அந்நிய நெருக்கடிகளால் எமதுமக்களின் ஆளுமை சிதறி, நாம் அழிவுற்றோம்.அன்று ஆயுத இயக்கங்களாகத் தோன்றிய அமைப்புகளில் பல சதிகளால் சிதைவுற்றுப் போனபின்,புலிவழிப் போராட்டமானது மக்களின் அதிகாரத்தை முதன்மைப்படுத்தாது இயக்க நலன்களை முதன்மைப்படுத்தியும்,இயக்க இருப்புக்காகவும் அந்நிய நலன்களை இலங்கைக்குள் நிலைப்படுத்த முனைந்த சதிமிக்க அரசியலால், இன்று நமது மக்கள் தமது உற்றார் உறவினர்களையும்,தமக்காக இதுவரை களத்தில் நின்ற பல்லாயிரம்...

திரு.பிரபாகரன் குறித்தான மரணவோலம் நம்மை வருத்துகிறது.ஓவென்று அழுதும் பார்த்தாச்சு.பிரபாகரன் குறித்த கணிசமான விமர்சனத்தில் அவர் பாசிச வாதி என்றும் நான் சொன்னேன்.இவையெல்லாம் அவரைக் குறித்தான விமர்சனங்களைவிட அவருக்குப் பின்னாலுள்ள வர்க்கத்துக்கான விமர்சனம்.அவர் தமிழ்த் தேசியக் குறியீடாக இருப்பதென்னவோ உண்மைதாம்.விதேசியக் கொள்கையுடைய அவருக்குப் பின்னாலுள்ள வர்க்கம், அவரையும் அதையொட்டியே தகவமைத்தது.இது கடந்து, சிங்களத்துக் களிநடனத்தில் நாம் தாயைத் தொலைத்த பிள்ளைகளாகவே அழுது வடிகிறோம்.என்றபோதும், திரு.பிரபாகரன் குறித்தான கருத்தாடல் அவசியமானது. நேற்று வேலை முடிந்த கையோடு வீடுதிரும்பியபோது, எனது வீட்டு நிலைமை இங்ஙனம் இருந்தது: "காவலன் காதை. இது வார்த்தை உதிராப் பொழுது வீட்டில் துணைவி எரிந்து விழுகிறாள் அப்பப்ப அவள் விழி பனிக்கத் தீபம் ரீ.வீ. பி.பி.சீ.யெனத் தொலைக் காட்ட தாயிழந்தவள் போல்... செய்திதாம் உண்மையற்றுப் போனால்... மகிழ்வுதொலைத்த நெஞ்சோடு "சந்தோசந் தானே என" ஏளனங் கலக்க அவள் மொழி என்னைக் கொன்று வினாவுகிறது! இனவாதத் தேசத்தில் எமக்கு அவன் காவற்காரன் என்ற அவள் நம்பிக்கை என்னைச...

No longer know where Looks ... who say it is not anymore. Feelings ... are difficult to be described. Moments ... in which the grief is the worst. Moments ... us to come back to you remember. Thoughts ... no longer know where to. Mourning ... very deep in us is sitting. Farewell ... the heavier than anything else. Knowledge ... it is over and will never come again. Death ... the beginning of the end. A single tear from my eye is looking his way, it drips into a lake from already cried tears. Another tear, flowing behind him, they drip on a picture of yourself. The world blurred before my eyes, more and more tears pour down my cheeks, destroy the image. But not the picture in my heart, I will never lose that image, The image of a warm, loving, young people Of this life far too early to be terminated has seen. The tears, the pain of Rinse the fear in my soul. You simply swimming away the grief. Survivors pure emptiness. In accordance with the time elapsed Perhaps happiness can grow again...

"பயங்கரவாதத்தைத் தொடக்கி வைத்தவர்கள்,இப்போது அதை முடித்துவைத்ததாகச் சொல்வதிலும்("with the total commitment of the armed forces", the Tamil rebels in an unprecedented humanitarian operation finally defeated militarily ")பயங்கரவாதத்தைக் கைக்கொண்டு, மக்களை அழித்தபடியே இன்னொரு பயங்கரவாத்தைச் சட்டபூர்வமாக இயக்குகிறார்கள்.அதைப் பெரும்பாலும் பாதுகாப்பு என்ற போர்வையில் வைத்திருக்கும் ஆளும்வர்க்கம், இன்னொரு இனத்துக்குள் ஆதிக்கஞ் செய்ய முனைந்த ஆளும்வர்க்கத்தையும் அதன் ஆயுதச் சர்வதிகாரத்தையும் அழித்துவிடப் பல்லாயிரம் அப்பாவி மக்களை வேட்டையாடுவதை எதன் பெயராலும் நியாயப்படுத்த முடியாது." இக் கட்டுரையூடாக நான் "புலிகளது இறுதிவரையான போரடிச் சாதல் குறித்தோ அல்லது பிரபாகரன்-புலிகள் இல்லாத இலங்கையில் புரட்சி செய்வது குறித்தோ" பேசமுனையவில்லை.ஆனால், அந்நிய நலன்களுக்கான இலங்கையைத் தகவமைக்கும் மகிந்தாவின் அரசியல் இலக்கை,அவர் அடைந்துவிட்டதில் பணயக் கைதிகளாக்கப்பட்ட இலங்கை மக்கள்தம் அவலத்தைப் பேசுவதில் எனது தன் முனைப்பைக் கச்சைக்குள் திணிக்க முனைகிறேன்.-அவ்வளவுதாம்!மேலே தொடர ...