கரிஹரன் யாழ்ப்பாணத்தில்

 யாழ்ப்பாணத்தில் தமிழ்நாட்டுச் 

சினிமா கலைஞர்கள் ! 

“எம் காலத்தின் எல்லைகளை நாம் தாண்டிச் செல்ல கலை இலக்கியம் உந்து சக்தியாக இருக்க வேண்டும் “ 

யாழ்ப்பாணம் : கரிஹரன் இசை நிகழ்ச்சியும் , இளைஞர்கள் திரட்சியும் திறந்த சமுதாயத்துக்கான (Die offene Gesellschaft— Karl Poppers  ) „விசும்பு நிலை அரும்புகள்“இவை ? 

யாழ்ப்பாணம் /வடமாகாண மக்கள் கிழக்கிலங்கை ; தென்னிலங்கை மக்கள் போன்று திறந்த சமூகத்தவர்கள் அல்ல , என்பது கடந்த 200 ஆண்டுகால வரலாற்றைத் திரும்பிப் பார்த்தால் நிச்சியம் புலப்படும் .

இறுகிய பழமைவாதக் கண்ணோட்டம் , பிடிவாதமான சாதிய/மத அடிப்படை வாதங்கள் , சிதறிய சமூகக் குழுக்கள் , பொருளாதார ஏற்ற இறக்கம் , மொழிவாரியான / பிரதேசவாதியான பண்பாட்டுக் கட்டுப்பெட்டி எண்ணங்கள் என்று யாழ்ப்பாணத்துக்கேயான சைவ வேளாள மதவாத நம்பிக்கைகள் (Fideismus)  என்று , இறுகிய மூடிய சமுதாயமே யாழ்ப்பாணச் சமுதாயமாகும் . 

ஆகவே , ஒரு சமூக அமைப்பு என்பது ஒத்த கருத்துடைய மனிதர்களின் கூட்டாக இருப்பினும் நிலவும் , அதிகாரத்துவத்தின் வழி சட்டவாதமாக எழுந்த அரச பலவந்தத்தின் மூலமே அது சமுதாயமாக நிலைநாட்டப்படுகிறது .

எம் , சமுதாயத்தை எடுத்துக் கொண்டால் நாம் கடந்த 50 ஆண்டுகளாக -அதாவது , அரை நூற்றாண்டாக இரண்டு அரச ஜந்திரங்களுக்குள் மாட்டுப்பட்டு இருவேறு நலன்களின் வழி ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் . 2009’ஆம் ஆண்டு  முள்ளிவாய்க்கால் வரை பல்வேறு இயக்கவாத ஆயுத அழுத்தம் , பு.லி அரசு/இராணுவ ஜந்திரத்தின் கருத்தியல் -ஆயுத ஒடுக்குமுறைக்குள் கட்டாயமாக உந்தித் தள்ளப்பட்டு யுத்தகால அரசியற் பொருளாதாரத் திசைவழியில் இறுக மூடிய திறந்த வெளிச் சிறைக்குள் வாழ்ந்தவர்கள் ஈழமக்கள் . 

அவ்வண்ணமே , சிங்கள அரசும் அதன் , வன்முறை ஜந்திரமும் நம்மை வலு கட்டாயமாக குறிப்பிட்ட எல்லைக்குள் , நிலப்பரப்புக்குள் தள்ளிக் குண்டுகள் போட்டு , இன ஒடுக்குமுறையை நம் மக்கள்மீது திணித்தது . 

ஒருவகையில் , இஃது, ஆக்கிரமிப்பு இராணுவ ஒடுக்குமுறைக்குட்பட்ட ஈழத்துள் “ஈழமக்களும் , அவர்களது தாயகமும்” சிங்கள அரசின் இராணுவக் கொலனியாக (Sri Lankan Military Colonies) மாற்றப்பட்டு இருவேறு அரசுகளின் வன்முறை ஜந்திரங்களுக்கு முகங் கொடுக்கும் நிர்ப்பந்தத்தை தமிழ்மக்களுக்குக் காலம் வழங்கியது . இது சமூக ஒடுக்குமுறை  விலங்காக எழுந்தது . 

ஈழமக்களின் சகல வாழ்வுசார்ந்த சமூக அசைவியக்கமும் அரை நூற்றாண்டாக மட்டுப்படுத்தப்பட்டது . இன்று , இது மாற்றுவடிவில் பண்பாட்டு ஒடுக்குமுறையாக மெல்லமெல்ல நகருகிறது . 

இதனால் , நம் மக்கள் சமுதாயம் பொருளாதார வளர்ச்சியின்மையால் கல்வி , பண்பாடு , உள வளர்ச்சி குன்றிய மூடிய சமுதாயமாக உருமாறியது . 

சனநாயகம் குறுக்கப்பட்ட ஒரு மக்கள் கூட்டத்திடம் ஒருபோதும் அக வளர்ச்சி உச்ச நிலையடையாது . ஒவ்வொரு தனி நபரும் அடுத்த நாள் உயிர் வாழ்வதைத் தீர்மானிக்கும் சகத்திகளாகச் சிங்கள அரசும் ; பு~லி அரசும் கை கோர்த்தன . இதை , நம்மிற் பலர் யோசிக்க மறுக்கும் தருணத்தில் நம்மை நாம் கடந்த ஈழப்போராட்ட வரலாற்றிலிருந்து துண்டித்துக்கொள்கிறொம் . அல்லது , நம் சமூக வாழ்விலிருந்து அந்நியமாகிறோம் . 

இதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் . 

ஆக , நம் மக்கள் , கடந்த 2009 ‘ஆம் ஆண்டு வரை யுத்த அழுத்தத்துக்குள் மரணப் பயத்துடன்(Angst und Panik )உயிர்  வாழ்ந்தவர்கள்! 

கிட்டத்தட்ட நாற்பது ஆண்டுகள் யுத்தமே விடியலுள் நகர்ந்தது ; சிங்கள இராணுவ ஒடுக்குமுறை / இயக்கங்களது அராஜக ஒடுக்குமுறை என்று பல்வேறு அழுத்துங்களுக்கு (Im Schatten des Kriegstrauma ) முகங் கொடுத்துத் தினமும் கொலைகளையும் , குண்டுத் தாக்குதலையும் ; யுத்தத்தையும் அநுபவித்து முடங்கிக் கிடந்தவர்கள் , ஈழமக்கள் .

இந்த ஈழமக்கள் தோல்வி , இழப்பு , குடும்பங்கள் குலைவு , மரணம் , வலி, காயம் உடல் -உள , பொருளிழப்பு , பொன்னிழப்பு , குடியிழப்பு -ஊரிழப்பு ; உயிரழப்பு என்று வாழ மறுக்கப்பட்ட / மறக்கப்பட்ட எண்ணங்களோடு (Seelische Last) அழிவுகளைச் சந்தித்தவர்கள் .

யுத்தத் தோல்விக்குப் பின்பான காலம் என்பது , பல்வேறு சிதைவுகளுக்கு (die Traumata )ஒத்தடம் போடும் காலம் ! 

இது , உலகம் பூராகவும் நாம் கண்ட வரலாறு . இன்று , நம் மக்களும் இதற்கு விதி விலக்கல்ல . 

இந்த யுத்தத்தின் நிழலுக்குப் பின்பான ஆன்ம/உளக் காயங்களது விலி (Im Schatten des Kriegstrauma) குறித்து நாம் எந்த யோசனையுமின்றி இலங்கையில் / தமிழ் நிலப்பரப்பில் “அது, நடக்குது ; இது நடக்குது “என்று விவாதிக்கின்றோம் ! 

இங்குதாம் யாழ்ப்பாணத்தில் இன்று பெருவாரியகத் திரண்ட மக்களின் உள அவாவை ; விருப்பை , கேளிக்கை மனதைப் புரிந்தாக வேண்டும் . மக்கள் , கூடிக் களித்துக் கொண்டாடி வலிகலைத்தல் /தணித்தில்  என்று இந்த சூழலைப் புரிவதுள் கஷ்ட்டம் என்ன ? 

இது , பின்போராட்டக் காலம் .கடந்த 15 ஆண்டுகளாக ஒரு தலைமுறை கனவுகளுடன் வளர்ந்து வருகிறது . அதற்கு , 20 வயது நிறைந்து உலகை மற்றவர்கள் போன்று எதிர் கொள்ள முனைகிறது . இது தமன்னாவிடம் ஈர்ப்புக் கொள்வது எதிர்ப்பால் வினைமட்டுமல்ல . இதுவரை திரையில் பார்த்த பெண்ணுடலைக் கண்ணெதிரே அது காண விரும்புகிறது . தான் கேட்டு இரசித்த பாடல்களது பாடகன் நேரே வருகிறான் என்றால் ஆவல் மேலிட அனைத்தையும் மீறி அவன் முன்னே உந்திச் சென்று விழியெறியும் சுயவிருப்பு எப்படி காட்டுமிராண்டித்தனமாகும் ? 

அடக்கி வைக்கப்பட்ட மக்கள் , பல்வேறு பக்கம் அலைவார்கள் , கோயில்கள் ; குளங்கள் பக்கமும் , சிலைகள் கட்டுவதும் கும்பிடுவதும் , புத்த தரிசனத்தை நாடுவதும் , காதல் செய்வதும் , களிப்பதும் , உடைகள் , அலங்காரங்கள் ; ஆடல்கள் , பாடல்கள்  என்று , மக்கள் கொண்டாட்ட நிலைக்கு- திசைக்கு நகர்வார்கள் ! 

 இது , அவர்களின் ஆன்மீகத் (இறை நம்பிக்கை அல்ல . மாறாக , இது, மனித வரலாற்று அடிச் சுவட்டில் தொடர்ந்து வந்து கொண்டிருப்பது  இந்த உலகுக்கும் , மானுடனுக்கும் உள்ள உறவு ; உழைப்பு /படைப்பு . படைப்பு என்பதே உலகத்தைப் பற்றிய மனிதர்கள் கொண்டுள்ள சிக்கலான ஆன்மீக உறவுகளின் அதியுச்சப் பிரகடனமாகும் ) தேடல் . எனவே , ஈழமக்கள் தமது மனிதத் தன்மையை  இழக்கமால் தொடர்ந்து காப்பாற்றிக் கொண்டுவர அவர்கள் உழைப்பில் ; படைப்பில் , இரசனையில் , துய்ப்பில் ; கலா தரிசனத்தில் இருந்தே ஆகவேண்டும் . ஏனெனில் , நாம் சமூக மனிதர்கள் என்றுணர இந்தக் கலை உழைப்பு அவசியம் . ஆத்மீகம் , பண்பாடு , கலை வளர்ச்சி , இரசனை , நடனம் , பொழுதுபோக்கு இல்லாத சமுதாயம் தேங்கிய குட்டை . இந்தக் குட்டையில் ஊறிய ஈழமக்கள் இந்தக் குட்டையை விட்டுக் கடலை நோக்கி அருவியாகப் பாய்வதற்கு கலை வாழ்வு அவசியமே ; துய்ப்பு அவசியமே . 

ஆக , இந்தக் கலைப் படைப்புகளை கொடுப்பவர்கள் (கலைஞன் /படைப்பாளி) புரட்சிகரமான உத்வேகங் கொண்டவர்களாகவும் , சமூகத்தைப் புரட்சிகரமாக அணுகுபவர்களாவும் இருக்க வேண்டும் . இங்குதாம் , நாம் தமிழ்நாடு /இந்திய சினிமாக் காரர்களை எண்ணி அச்சப்படுகிறோம் ! வர்க்க உணர்வு -போராட்ட உணர்வு சிதைக்கப்பட்டு நம்மை மந்தைகளாக்கி விடுமோ இந்திய அரசு என்று அச்சப்படுகிறோம் . இந்த அச்சம் நியாயமானது . ஏனெனில் , நாம் போராடப் புறப்பட்டபோது நம்மைத் தகவமைத்த இந்திய வியூகம் நம் மக்களில் நான்கு இலட்சம் மக்களை நாம் கொன்றுதள்ள வழி வகுத்தது . 

யுத்தம் , இராணுவ ஒடுக்குமுறை , மட்டுப்படுத்துல் ; கட்டுப்பாடு , ஒடுக்குமுறை , சனநாயக மறுப்பு  தளரும்போது மக்கள் தம் வரலாற்று மரபார்ந்த உளவியலூக்கம் மீளப்பெறுவார்கள் . இந்த அடிப்படையில் ,ஆண்-பெண் இனம் மாறி , மதம் மாறி , சாதி மாறிக் காதல் வயப்பட்டு , மணங் கொண்டு வாழ்வார்கள் . இராணுவ இளைஞன் தமிழ்ப் பெண்ணைக் காதலிப்பான் , அவனைத் தமிழ்ப் பெண் - முசிலீம் பெண் காதலிப்பாள் ; கல்யாணஞ் செய்வாள் . கூட்டுப் பண்பாட்டை நுகர்வார்கள் ; கலைகளை ; கேளிக்கைகளைத் தேடி ஓடுவார்கள் . இது, மானுட நடாத்தை . 

ஆக , “சிங்களப் பெண்ணே வா ; தமிழ்ப் பெண்ணே போ “ என்றெல்லாம் பாடி மாறிக் கல்யாணஞ் செய்து , சமூகம் பன்முகத் தன்மை பெறும் . 

ஓர் கலப்பு மக்களினம் என்பது அழகியது . பல்லினப் பண்பாடு (multiculturalism) என்பது யுத்தத்தின் பின்பான காலத்தோடு(Postwar period) அதிகம் ஊக்கமுற்றுச் செயலாக்கம் பெறுவது . 

இதுதாம் , சமுதாயத்தின் பிணியகற்றியாக என்றும் மக்களால் உள் வாங்கப்படுவது .

இதைப் புரிந்தால் , “எந்தச் சிலைகள் ; மதங்கள் , இனங்கள் -சாதிகள் ; பிரதேசங்கள் எங்கு கலந்தால் உனக்கு என்ன-எனக்கு என்ன ?” என்ற உலகப் புரிதல் , உழைப்பால் ஒன்றுபடுதல் புரியும் .

தனித்த குட்டைகள் , இனிமேல் எங்கும் கிடையாது . கிணற்றுத் தவளைகள் அனைத்தும் மேல் நோக்கி நகர்ந்து வெளியேறும் . இதுவே , சமூக அசைவியக்கம் .எல்லாம் , மாறும் ; மாற்றப்படும் . இது, காலத்தின் விதி ! எனவே , கலை இலக்கியம் ; சினிமா , ஆடால் பாடல் எல்லாம் , எங்கும் பரவட்டும் ,மக்கள் மகிழ்ந்திருக்கட்டும் . அதுவே , ஆற்றலுள்ள சமூதாயத்தைப் படைக்கும் . ஏனெனில் , இலக்கியம் என்பது „ Second Nature of life „  ஆக , இரண்டாவது இயற்கையைக் காப்போம் ; வாழ்வோம் . 

—ப.வி.ஶ்ரீரங்கன்                10.02.2024